Akhisar Müzesi

Genel bakış

Akhisar Müzesi, Thyatira kalıntılarının karşısında yer alan, Manisa Müze Müdürlüğü'ne bağlı çalışan, 18 Mayıs 2012'den beri ziyarete açık bir arkeoloji ve etnografya müzesidir. 650 metrekare kapalı sergi alanına ve bahçede 1.250 metrekarelik açık hava sergisine sahiptir ve arkeoloji ile etnografya olmak üzere iki ana bölüm hâlinde düzenlenmiştir.

Arkeoloji bölümünde Thyatira sikkeleri, Lidya dönemine ait altın eserler, Yortan kültürünün Eski Tunç Çağı çanak çömleği ve Gökçeler kabartması, Akhisar ve çevresinden gelen öbür Helenistik, Roma ve Bizans dönemi malzemeyle birlikte sergilenir. Etnografya bölümünde kasabanın geleneksel yaşamından işlemeler, giysiler, halı dokuma araçları ve mühürler gösterilir; bu bölümün içinde Arasta denen kısım ise bölgeye özgü işlere — tütün işçiliği, keçecilik, at arabacılığı ve saraciye — ve her birine ait aletlere ayrılmıştır. Eserler bağış, satın alma ve el koyma yoluyla, ayrıca müze kurulurken Manisa Müzesi'nden devirle toplanmıştır; açıldığı yıl 1.051 eser sergilenmiş, 2019 itibarıyla 689 eser sergilenmektedir.

Bina kasabaya birkaç farklı görevle hizmet etmiştir. 1932'de Ayşe Aloğlu tarafından, genç yaşta hastalıktan ölen oğlu Ali Şefik'in anısına iki katlı bir hastane olarak yaptırıldı ve Ali Şefik Hastanesi adını aldı. Dönemin yönetiminin isteği üzerine ve onun izniyle Milli Eğitim Bakanlığı'na okul olarak kullanılmak üzere tahsis edildi; 1992'ye kadar Ali Şefik Ortaokulu, ardından değişiklikler yapılarak 1994'ten itibaren Ali Şefik Öğretmenevi olarak kullanıldı.

Müzeye dönüştürülmesi sessiz geçmedi. Akhisar çevresindeki kazılardan çıkan buluntular, Manisa Müzesi'nde yer kalmadığı için depoda tutuluyordu; kazılar sürdükçe sergileme ve depolama ihtiyacı büyüdü. Akhisar'ın İstanbul–İzmir ile Bergama–Denizli turistik güzergâhlarının kesişiminde bulunması ve Thyatira'nın varlığı, kasabada bir müze kurulmasının gerekçesini oluşturdu. Çalışma, dönemin Manisa il genel meclisi kültür ve turizm komisyonu başkanı Kefayettin Öz'ün girişimiyle başladı ve o sırada hâlâ öğretmenevi olan yapı 4 Eylül 2006'da tahsis edildi. Öğretmenevinin kapatılması 2005'te gündeme geldiğinde Akhisar'da tartışma yarattı: EĞİTİM SEN'in yerel şubesi kapatmanın siyasi amaçlı olduğunu savundu ve kasabalıların da katıldığı protestolar düzenledi; yetkililer binanın müze olacağını ve bunun kentin kültürel mirasına katkı sağlayacağını söylese de gerekçeler üzerindeki tartışma sona ermedi. Öğretmenevi olarak kullanım 2007'de sona erdi.

Restorasyon bunun ardından uzadı. İhale 2007'de başladı ve o yılın Mart ayında binanın rölövesi çıkarıldı; bütçedeki açığı Kültür ve Turizm Bakanlığı karşıladı, toplam 2,1 milyon lira olarak duyuruldu. Bina korunan bir sit alanı içinde yer aldığından proje ve izin süreci zaman aldı. Çalışmalar başlayınca binanın mevcut hâlinin projeye uymadığı anlaşıldı: dış yüzdeki sıva sökülünce yıllar içinde biriken değişiklikler mevcut planların uygulanamayacağını gösterdi, teknik uzmanlar bunu rapor etti ve yeni projelerin koruma kurullarına sunulup onaylanması gerekti. Değişiklikler, yeni bir ihale ve ikinci katın yıkılması işi durdurdu ve daha da uzattı. 2007 sonunda bitmesi öngörülen bina altı yıl sonra, 1.537.897 liraya mal olarak tamamlandı; 18 Mayıs 2012'de halka açıldı ve 6 Ağustos 2012'de Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay tarafından resmen açıldı.

Ne zaman gidilmeli

İklim: Across Manisa as a whole, monthly mean temperatures run from 6.7 °C in January to 28.1 °C in July; the mean stays between 15 and 25 °C in April, May, September and October; rainfall is heaviest in December (137 mm) and lightest in August (9 mm). Long-term means for 1930-2025 from the Turkish State Meteorological Service (MGM).Kontrol: 22 Eylül 2026