Genel bakış
Aladağlar, Niğde, Kayseri ve Adana illeri arasında uzanan, bitki ve hayvan yaşamı bakımından zengin bir dağ silsilesidir. 54.524 hektarlık bir bölüm önce Hacer Orman Tabiat Parkı olarak korunmuş, 1995'te biraz daha geniş, 55.065 hektarlık bir alan milli park ilan edilmiştir. Silsile, Toroslar'ın en yüksek zirvelerini barındırır ve ülkenin jeolojik açıdan en ilginç yerlerinden biridir; buzul gölleri ve Kapuzbaşı şelaleleri görülmeye en değer yerlerdir.
Parkın alt kesimlerinde kızılçam, daha yukarıda sedir, karaçam ve göknar yetişir; ağaç sınırının üstünde ise kayaların arasına kök salmış alpin çayırlar vardır. Endemik bitkiler alışılmadık ölçüde çoktur. Güney yamaç Akdeniz, kuzey yamaç karasal iklime sahiptir ve kuzey yamaçlar İran-Turan grubunun bozkır türlerini taşır; buralarda insan baskısı antropojen bozkır alanlarını genişletmektedir. Burada yaban keçisi, yaban domuzu, kurt, çakal, sansar ve gelengi yaşar; kuşlar arasında kaya kartalı ve küçük orman kartalı, sakallı akbaba, kızıl akbaba ve küçük akbaba ile kuş gözlemcilerinin özellikle görmeye geldiği Hazar dağ tavuğu vardır. İlkbaharda karın erimesiyle çok sayıda göl oluşur ve bunların çoğu kurak yazda buharlaşır; yalnızca yeraltı suyuyla da beslenen birkaçı kalır.
En yüksek zirve 3.771 metreyle Kızılkaya'dır. Dört zirve 3.700 metrenin, elliden fazlası 3.500 metrenin üzerine çıkar ve silsile, yüksek kaya duvarları, derin vadileri ve buzul gölleriyle yurt içinden ve yurt dışından dağcılar için Türkiye'nin en çok aranan tırmanış alanlarından biridir. Burada profesyonel tırmanış bir yüzyıldan fazla geriye gider: kayıtlara geçen ilk tırmanış jeolog Franz Schaffer'in 1901'de Alacabaşı'na yaptığı tırmanıştır ve 1927 yazında Avrupalı dağcılar Georg Künne, Wilhelm Martin ve Marianne Martin'in bir seferi Demirkazık, Kızılkaya, Eznevit, Kaldı ve Alaca'nın ilk tırmanışlarını yapmıştır. Yürüyüş, kuş gözlemciliği ve kamp diğer etkinliklerdir. Park sınırının dışında — kuzeyde Çukurbağ ve Demirkazık'ta, güneyde Ulupınar ve Kapuzbaşı'nda — tur operatörleri, rehberler, pansiyonlar ve bungalovlar vardır.
Burası aynı zamanda Türkiye'de en çok dağcılık kazasının kaydedildiği silsiledir; kaynak bunu her şeyden önce burada diğer dağlara kıyasla düzenlenen eğitim kurslarının, tırmanışların ve yürüyüşlerin çokluğuna bağlar; ülkedeki ölümlü kazaların çoğunu düşmeler ve çığlar oluşturur ve burada kaydedilen ilk ölüm 1956'da Engin Kongar'ın ölümüdür. Dağcılardan, acil durumda iletişim kurulabilmesi için tırmanışlarını jandarmaya bildirmeleri istenir. Uludağ'daki bir kazanın ardından yayımlanan bir genelge, Türkiye'de dağcılık amacıyla yapılan her tırmanış için önceden yazılı izin alınmasını gerektirir; bu tartışma konusu olmuştur, birçok dağcı iznin sporun ruhuna aykırı olduğunu savunur ve Aralık 2022 itibarıyla uygulaması tutarsızdı. Deneyimi olmayanlar yalnızca bir rehberle tırmanmalıdır.
Ne zaman gidilmeli
Tırmanış her mevsimde mümkündür, ancak karar dağcının kendi bilgisine, deneyimine ve kondisyonuna aittir. Kış, yoğun kar, tipi ve rüzgâr getirir ve sıcaklıklar uzun süre sıfırın altında kalır. İlkbahar, sıcaklıklar yükselirken çığların en sık görüldüğü dönemdir ve Şubat ile Mayıs arasında tırmananlar çığ koşullarına özellikle dikkat etmelidir. Hava ısındığında, kar inceldiğinde, günler uzadığında ve su kaynakları bol olduğunda Haziran ve Temmuz'da hareketlilik artar. Ağustos ve Eylül'de hava en kararlıdır ve yağış çok azdır; tırmanışa da uygundur, ancak yazın sonuna doğru su kaynakları kurur ve dağcılar kendi sularını taşımak zorundadır.
- İlan tarihi
- 21.04.1995
Giriş ücreti
- AKDENİZ-2 · 1. kategori · Kişi başı
- 65 ₺
- MARMARA-3 · 1. kategori · Kişi başı
- 65 ₺
- KARADENİZ-1 · 1. kategori · Kişi başı
- 75 ₺
Ne zaman gidilmeli
- İklim
- Across Niğde as a whole, monthly mean temperatures run from -0.2 °C in January to 22.6 °C in July; the mean stays between 15 and 25 °C in May, June, July, August and September; rainfall is heaviest in May (48 mm) and lightest in July (6 mm). Long-term means for 1935-2025 from the Turkish State Meteorological Service (MGM).
